Özlemeyi Özlemek…

Bizi biz yapan duygularımız sevgimiz,aşkımız, hüznümüz sevincimiz, ayrılıklarımız kavuşmalarımızdır.Maddenin maneviyatın sahtesinin yalanın dolanın olduğu dünyamızda neyimiz doğal kaldı yediklerimiz hormonlu giydiklerimiz sentetik ayakkabımız suni  dişlerimiz takma kirpiklerimiz dökülen saçlarımız .Sevmediğimiz insanlara  sahte tebessümlerimizin, yanlış olduğunu bile bile evet haklısın deyip sıyrılmamız neyimiz doğal neyimiz içten artık.
Özlemimiz evet özlemimiz yanlış duymadınız Ahmet’i, Mehmet’i, Ayşe’yi annemizi babamızı amcaoğlunu özlememiz. Bir kadının ceyiz sandığında sakladığı örtü gibi kalbimizin bir köşesindedir özlem bembeyaz  el değmemiş mis gibi kokan. Ne yazık ki Özlemlerimiz de  artık yavaş yavaş  suni hayatın bir parçası oluyor. Teknolojinin kurbanı olup sanal ortamlarda 2 cümle bir resimlerle  satışa çıkartır gibiyiz . Sağı solu reklam dolu sayfalarla  çok ama çok ucuza özlemlerimizi harcıyoruz. Bırakın içimizde kalsın birilerinin parasına para katmak yerine elbet bir gün umuduyla bizde ama saf temiz halde kalsın.
En son ne zaman uzun zamandır görmediğiniz bir arkadaşınızı gördünüz, tokalaştınız gülüştünüz hayretlerle birbirinize baktınız o kısa zamanda neleri anlattınız birbirinize tatlı bir telaşla içli bir bakışla ayrıldınız telefonlar vererek sözler vererek yarım kalan işinize koşuşturdunuz. Vay be ne kadar kilo almış.Tüh  çocuk çökmüş resmen.Ablama  bak sen çoluk çocuk bile yapmış yahu. Takii işinizin başına gecene kadar. Hiç bir şey olmamış gibi devam eder gününüz. Gün biter  saate bakarsınız  uyuma vakti yatağa girdiğinizde günün muhasebesi başlar  gibi artılarınızı eksilerinizi sıralamaya ve çıkan sonuçla  günün yorumunu  yaparken  birden  gelir  aklına. Hani bugün yolda karşılaşmıştın ya neydi o günler ah be arkadaşım  ah.Çalınan eriklerin günahı ödenir mi ya o attığın gollerin aslında gol olmayıp  beni de suç ortağı yapman  ya sevdiğimiz kızların evlerinin etrafındaki  dönüp durmamız.Yok senin tarihçi daha sert bizim coğrafyacı. Biter mi  sınıfın en güzel kızının güzelliği.Bile bile 10 kişiden dayak yemenin hazzı  her yaz şunu yapalım bunu yapalım deyip bir türlü yapamadığımız kaçamadığımız yerler. Ve bitti iş de mahalleden  gitmenle her şey.Geldiysen de arada artık gelmedin bir daha.Aradan yıllar geçti çok uzun zaman  geçti şimdi nerden çıktın sen karşıma.Güzel bir tebessümle uyur kalırsın aldıysan numarasını arar  buluşursun hafta sonu yada  güzelce katlar koyarsın yüreğinin bir köşesine elbet bir gün açarsın yine.Bu karşılaşmadaki doğallığı hissi hangi site hangi teknoloji verebilir yüreğinizdeki özlemi..!

Özlediğimiz insanları  sanal alemde değil kader dediğimiz   çizilen yollarımızda tesadüflere bırakalım.Birgün gelecek özlemeyide özliyeceksiniz…

Ertuğrul KIRBIYIK